بسم الله
یک سوال و ابهام وجود دارد. وقتی ما دست برتر میدان هستیم آتش بس را برای چی باید قبول کنیم؟

لطفا به این مطلب که در ادامه عرض می‌کنم دقت ویژه کنید.

با بسته شدن تنگه هرمز نفت و انرژی به طور سرسام آوری در جهان در حال گران شدن است. تا اتمام انرژی در سرتاسر دنیا چیزی باقی نمانده.

کشاورزی در کل دنیا مختل شده چون کود شیمیایی از کشورهای خلیج فارس به سرتاسر دنیا ارسال می‌شده. امنیت غذایی مردم دنیا با بسته شدن تنگه هرمز به خطر افتاده.

اقتصاد دنیا در حال فروپاشی است و عن‌قریب است که قحطی تمام دنیا را بردارد چون تنگه هرمز بسته شده.

این وضعیت برای مردم ایران یک وضعیت عالی است. ما با تمام دنیا که تا الان داشت ما را تحریم می‌کرد یک جنگ تمام عیار کردیم. اما باید الان یک فرصت به مردم دنیا بدهیم تا بعدها نگویند ایران به همه مردم دنیا از ظالم تا مظلوم ظلم کردو دنیا را به تباهی کشید.

این فرصتی برای سران کشورهای جهان است تا ما را به عنوان قدرت جهانی به رسمیت بشناسند. اگر این طور شد و جلوی تجاوز دشمنان برای همیشه گرفته شد که شکر خدا!
دنیا از این پس از ما هم حساب خواهد برد و با احترام برخورد خواهد کرد.

اما اگر سران کشورها ترجیح دادند باز هم آمریکا بزرگتر جهان باشد و یا آمریکا ترجیح داد دیپلماسی را دوباره دور بزند؛ در آن صورت ما هیچ وظیفه‌ای نسبت به مردم جهان و گرسنگی و نابودی آنها نخواهیم داشت.

این یک فرصت برای مردم دنیاست!
یا سران کشورها مجبور به مقابله با ظالم می شوند و جنگ واقعا با تمام شروط ایران و پرداخت غرامت تمام می‌شود یا جهان باید غرامت این جنگ را با گرسنگی و ورشکستگی جهانی پرداخت کند.

به همین مناسبت باید ما یک مدت کوتاهی را به آتش بس تن بدهیم. این آزمایشی برای کل جهانیان است.

یا همه دنیا ما را به ابرقدرتی و آقایی جهان به رسمیت می‌شناسد یا همه دنیا را نابود خواهیم کرد.

به همین مناسبت:
هنوز برای برپا کردن جشن پیروزی زود است. درست که الان آمریکا عقب نشینی کرده اما سابقه همین دو جنگ اخیر نشان داده که ترامپ دروغگویی بیش نیست و از فرصت آتش بس و مذاکره برای پیشبرد اهداف خودش استفاده خواهد کرد.

دزدیدن اورانیوم ایران یک هدف است که ترامپ نمیتواند بیخیالش بشود.
از بین بردن توان موشکی ایران یک ضرورت راهبردی برای آمریکا و اسرائیل است.
نفت ایران و تنگه‌ی هرمز هرگز نباید دست ایرانی‌ها باقی بماند!

پس برای ذهن کثیف ترامپ هنوز هیچ چیز تمام نشده. باید با چشم بازتری میدان را بپاییم.
مردم اگر خیابان را خالی کنند نیروهای مزدور وارد عمل می‌شوند و موقعیت عالی که چهل شب دشمن منتظرش بوده بالاخره حاصل میشود.

هنوز جنگ تمام نشده!
باید با چشمانی بازتر و قلبی قرص تر میدان و خیابان را بپاییم. دشمن هنوز از بدست آوردن پیروزی ناامید نشده.

#به_قلم_خودم خاتون بیات
#مرقومات_جنگی

روح خسته‌ی آدم‌ها را فقط نماز شب تسکین می‌دهد. هر طور شده باید سعی کنی نماز شب‌هایت را بخوانی! حتی شده اگر قضا بشود.

روح که از دامن خدا جدا بشود خستگی برش غلبه می‌کند. آن وقت است که هرچه تلاش می‌کنی به در بسته می‌رسی! راه را با جاده صاف کن نماز شب هموار کن! 

درهای بسته‌ی معنوی باعث بسته شدن درهای روزی است. مادیات آدم به معنویاتش وابسته است. روح که خسته وسر درگم و پریشان شد جسم دست به هر کاری بزند موفقیت بدست نمی‌آید. اگر میخواهی اوضاع زندگی مادی بر وفق مرادت باشد از مرکب نماز شب پیاده نشو! 
همه اینها را می‌دانیم. اما چرا نمی‌توانیم عمل کنیم؟! این خودش سوال جدی است که باید پاسخش را پیدا کرد! 

بعد از برپایی مراسم باشکوه عزاداری سرور و سالار شهیدان حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام در روز عاشورا؛ تصاویری از بی‌حجابی مدرن در حال انتشار است که دختران نوجوان و زنان جوان بدون پوشش و با آرایش‌های ناهجار در پشت دسته عزاداری مشغول زنجیرزنی هستند. یا در تکایا مشغول خوردن خوراکی هستند. 

این حجم از توهین به دین و شخصیت والای حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام؛ توسط این افراد؛ اصلا قابل توجیه و درک نیست.

اگر کسی دوست‌دار خاندان رسالت و حضرت ابا عبد الحسین علیه السلام باشد باید درک کند خاصیت دوست داشتن این خاندان تاسی به ایشان و اطاعت از ایشان است. دینی که این چنین رهبری دارد باید دستوراتش را درست اطاعت کرد. اگرنه قاتلان حضرت اباعبد الله الحسین علیه السلام مثل همین آدم‌ها؛ مسلمانان بی‌ریشه‌ای بودند که درک نکردند دین اگر دین رسول خداست؛ فرزند او پیشوای این دین است و اساسا نمی‌تواند خارجی باشد.

پشت حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام را انسانهای عافیت طلب خالی کردند. همان‌ها که از دین فقط چیزی را قبول داشتند که به نفع آنان بود و دنیای آنها را آباد می‌کرد. گندم ری و پول‌های ابن زیاد بود که حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام را به کشتن داد؛ نه یک بی‌دین کافر غیر مسلمان!

باید از این دختران و زنان پرسید مگر فلسفه‌ی کشته شدن حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام چیزی جز احیاء دین جد مبارک‌شان بوده است؟ مگر اصل گرفتاری زنان خیام حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام؛ چیزی جز این بود که ایشان از برهنه شدن روی‌شان ناراحت بودند. از اینکه معجر به سر ندارند عذاب می‌کشیدند؟! حال این چه عزاداری و دلسوزی برای حضرت ابا عبد الله الحسین است که همراه با برهنگی و سر باز رفتن دختران و زنان جوان ماست؟! مگر نه این است که عاشورا به زودی با همین ترفندها دوباره تکرار خواهد شد؟ 

این افراد یا واقعا جاهل هستند یا معاند.

اگر جاهل‌اند باید رجوع‌شان داد به مقاتل و اصل دین. باید بدانند دستور اکید پروردگار که در آیات قرآن کریم به آن امر فرموده و بدون تردید قابل دفع نیست؛ مساله‌ی حجاب و پوشش زنان و مردان جامعه است. البته این میانه زنان به خاطر لطافت روح و جسم‌شان بیشتر باید از خودشان مراقبت کنند. 

باید به این زنان جوان و دختران نوجوان گفت هویت یک مسلمان پوشش و ایمان و عدم اختلاط با نامحرم است. باید این مساله را به عنوان یک اصل دینی مورد احترام قرار داد. 

حتی اگر این بانوان مسلمان نباشند باید بدانند احترام روضه و عزاداری حضرت سید الشهداء را باید حفظ کنند. 

از طرفی بزرگان هیئات عزاداری باید به این نکته توجه داشته باشند و این افراد را یا آگاه کنند یا از تجمع آنها در هیئات جلوگیری نمایند.

اگر این افراد معاند هستند و قصد تمسخر دین و آیین عزاداری حضرت سید الشهداء را دارند باید مراجع قانونی با این امور مقابله نموده و روح جریحه دار شده‌ی مومنین را التیام ببخشند.

عاشورا خط قرمز ماست. ما با ایادی شیطان بر سر ارزشهای عاشورایی معامله نمی‌کنیم. 

من معتقدم در دین اسلام دو نظام برای رتق و فتق امور ایجاد شده که در ضمن آیات و روایات و اعمال ائمه علیهم السلام به آنها به صورت دقیق اشاره شده اما هیچ وقت خود این دو نظام کاری موضوعیت نداشته است.
شاید هم داشته؛ اما الان از چشم ما مغفول مانده. چون گذشته‌ی اسلام تا عصر ما با این دو نظام خوب پیش رفته اما به ما که رسیده نظام فکری‌مان هم حتی گسسته شده. این احتمالا همان جایی باشد که کارمان در آن لنگ می‌زند و گیر افتاده.
به هر حال!
ما وقتی در نظامات حکومتی و کاری و روال فعالیتی در دین اسلام توجه می‌کنیم؛ به دو نکته برخورد می‌کنیم.

اول: ولایت که از خدای متعال شروع شده و به رسول خدا صلوات الله علیه و آله و سلم رسیده و بعد امیرالمومنین علی علیه السلام را شامل شده و رسیده تا حضرت حجت بن الحسن العسگری علیه السلام.

دوم: نظام وکالت. که در طی آن حضرات معصومین علیهم السلام به تربیت افراد خاص و توانمند می‌پرداختند و ایشان را که امین آنها بودند در مناطق مختلف بلاد اسلام می‌فرستادند تا نماینده‌ی ایشان در آن شهرها باشند.

این دو نظام در کوچکترین نهاد‌های اجتماعی هم دیده شده.
در شهر‌های کوچکتر علما بر مردم ولایت داشته‌اند.
در مساجد اساتید بر مردم ولایت داشتند.
در طایفه؛ بزرگ خانواده بر افراد طایفه ولایت داشته است.
در خانواده؛ پدر و شوهر ولایت دارد.
وقتی پدر نیست؛ مادر ولایت دارد.

حتی وقتی ولی سرپستی برای شخصی یا اموری وجود نداشته باشد؛ حاکم شرع ولی آنهاست و باید از آنها سرپرستی کند.

در طرف دیگر افراد موظف شده‌اند تا ولایت این عده را بر عهده بگیرند. البته اگر بر مدار صلاح و رستگاری قدم بردارند.

برای شبکه‌ی وکالت هم همین طور است.
وکیل‌ها درجه و رتبه داشتند. از نزدیک‌ترین علما به حضرات معصومین علیهم السلام شروع می‌شدند تا روحانی مسجدی در دهات دور افتاده بلاد اسلامی. البته این نمایندگان لزوما در مناصب حکومتی استقرار نداشتند. چرا که اساسا حکومت رسمی در دست امامان معصوم علیهم السلام نبوده. اما امور عبادی و سیاسی مردم را این نمایندگان مدیریت می‌کردند.

این طور که پیداست شبکه سازی و مدیریت اجتماعی یکی از کارهای مهم تو دین اسلام است.

نظر شما در این باره چیست؟

#به_قلم_خودم

تشکیل خانواده اگر به شکل سالمی صورت بگیرد و اخلاق حاکم بر زوجین، صحیح و منطقی و منطبق با اصول شرع، با آنچه خداوند معین فرموده باشد، این پایۀ اصلاح جامعه است و پایۀ سعادت همۀ افراد جامعه است. 

امام خامنه‌ای  08/3/1381

??????

✍
اصلاح خانواده اولین قدم برای اصلاح جامعه است. اگر  بخواهیم یک جامعه‌ی متمدن متعالی مهدوی داشته باشیم اول از همه باید کوچکترین واحد اجتماعی که خانواده است را سر و سامان بدهیم و متعالی و مهدوی کنیم.

برای رسیدن به این نقطه لازم است اعضای این جامعه‌ی کوچک را بررسی کرده و نیازهای او را بشناسیم و از او شروع کنیم تا اجتماع اولیه انسانی تعالی و رشد پیدا کند.

کوچکترین واحد اجتماعی خانواده است و کوچکترین خانواده از یک مرد و یک زن ایجاد می‌شود. 

زنان به عنوان یک پایه‌ی اصلی این اجتماع از اهمیت بالایی در رشد و تعالی این جامعه کوچک برخوردارند. آنها علاوه بر اینکه عضوی از خانواده‌اند تمام مسائل این اجتماع کوچک را بر عهده دارند. از ایجاد آرامش در خانه گرفته تا تهیه‌ی امور مختلف منزل. یعنی رفاه مادی و معنوی خانواده در دست ایشان است.

رسیدگی زنان به امور مربوط به خودشان کمک می‌کند تا یک جامعه به تعالی مورد نظر خودش برسد.

بسم الله
ایصال الی المطلوب ساده اش می‌شود رسیدن به ذات باری تعالی. اما چطور؟
گاهی وقتها یک کار کوچک باعث رسیدن به مطلوب است و گاهی همان کار کوچک وسیله دور شدن از خدا. تا حالا فکر کرده‌ای به اینکه با استفاده از فضای مجازی به خدا برسی؟
شاید برای شما که این متن را روز عیدی میخوانی این یک طنز به نظر برسد اما توی همین کوثرنت این ممکن است.
اینجا به خاطر خیلی از مسائل جزء پاک‌ترین فضاها در فضای مجازی است.
از یک طرف کاملا ایرانی است. از طرفی سرور آن در همین جا و در جوار حضرت معصومه سلام الله علیها مستقر است. اینجا را جوانان با غیرت ایرانی ساخته و پرورش داده‌اند. برای اینکه یک مجموعه بزرگ از خانم‌های طلبه از سرتاسر کشور با هم در اینجا تبادل نظر و اندیشه داشته باشند. اینجا واقعا با باقی جاها فرق میکند.
کوثرنت یک جامعه‌ی هدف گسترده‌ی مذهبی تاثیرگذار اجتماعی دارد. کاش به این نکته توجه ویژه‌ای داشته باشیم و از آن برای رسیدن به خدا استفاده کنیم.
گاهی وقتی میگوییم فلان مطلب را کمتر منتشر بفرمایید یا به مطالبی از فلان موضوع بیشتر بپردازید؛ برخی از دوستان گله میکنند که با همه چیز ما کار دارند. میخواهند همه را یک دست کنند. ? قصد بنده از بیان این نکات فقط هدایت به سمت مطلوب است.

گاهی یک ترفند برای مطالعه بهتر دروس؛ یک روش برای اداره امور منزل؛ یک سیره برای بهتر شدن تبلیغ؛ یک راهکار برای زیبا شدن تدریس و … میتواند روی یک جامعه بزرگتر تاثیر مثبتی بگذارد. اگر این کار با هدف خدایی و اخلاص صورت بگیرد قطعا باعث پیشرفت روحی مخاطبین و خود ماست. چرا از فرصتهایی که در ماه مبارک شعبان مالمعظم به وجود آمده بهترین استفاده را نکنیم؟
به جای انتشار مطالبی که دیگران هزار بار در دیگر فضاها دست به دست کرده‌اند و حالا از تک و تا افتاده و رسیده یه کوثرنت؛ دست به یک ابتکار جدید بزنید و حرفهای دلتان را با مخاطبین با زبان خودتان بنویسید. با دغدغه‌های خودتان سعی کنید یک موج اجتماعی راه بیاندازید که خانواده‌های طلاب و بعد جامعه هدف تبلیغی آنان را تحت الشعاع قرار بدهد. همه این کارها را فقط برای رضای خدا انجام بدهید. بعد میبینید که وارد شدن در همین کوثرنت هم نیاز به وضو گرفتن دارد چون هدف شما برای نشستن پای این موبایل و کامپیوتر خدایی است. عبادت هم نیاز به وضو گرفتن دارد.
کاش وقت هایی که دارد از دست میرود قدر بدانیم. ثانیه های رفته مثل ابر میمانند. هیچ وقت تکرار نمیشوند.

#به_قلم_خودم

پ.ن: یکی از مطالبی که سالها قبل توی کوثرنت مورد بحث قرار گرفت و بنده به خاطر سوال دوستان پیگیری کردم و پاسخ ش را از مرکز پاسخگویی به شبهات دینی گرفتم همین نکته‌ای است که در این تصویر می‌بینید. بعد از اقدام ما برای انتشار این مطلب در همه ی پیام رسانها و اطلاع رسانی آن به دوستان و آشنایان؛ آرام آرام دیدیم که این مطلب به صورت عکس نوشته هم درست شده تا به دیگران منتقل شود. تاثیرگذاری اجتماعی یعنی این. نکته مهم اینکه از خرید این شمایل و استفاده از آن خودداری بفرمایید. برعکس آن چیزی که در ذهن ما متصور است؛ این وسیله یعنی چشم شیطان باعث دریافت شرور و امور شیطانی و تسلط شیطان است.
حاجت روا باشید ان ان شاء الله

کاغذ زباله نیست

این شعار را زیاد شنیده بودم اما از حرف تا عمل راه بسیار است.

چند روز پیش که برای عکس گرفتن رفته بودم سر خیابان؛ پشت شیشه یکی از مغازه‌های خدمات فنی دیدم نوشته شده “کاغذهای باطله و کتابهای کهنه را خریداریم.”

بچه‌ها را برگرداندم خانه و دوباره رفتم به همان مغازه. از مغازه‌دار پرسیدم:” آقا شما این کاغذ‌ها رو میخرید چکار می‌کنید؟”
از این سوال من تعجب کرد. پرسید یعنی چی؟
گفتم:"یعنی منظورم این هست که کاغذها را پخش می‌کنید این طرف و آن طرف یا معدوم می‌کنید؟ من برگه‌هایی دارم که اسماء متبرکه دارد. میخواهم بدانم با این کاغذها چکار می‌کنید؟”
شنیده بودم کاغذها را خورد می‌کنند و یا خمیر کاغذ درست می‌کنند‌. اما گاهی هم جمع آوری می‌کنند و میفروشند به سبزی فروش‌ها. خیلی کاغذِ زیر سبزی به دستم رسیده که باز که کردم دیدم صفحات کتب مذهبی و قرآن و تفسیر است. این یک فاجعه است. گیرم کسی که فروخت ایمان نداشت. شما که سبزی داخل آن می‌گذاری هم نمیبینی نام مبارک الله و اسماء متبرک و آیات قرآن هست که گِل سبزی داخل آن می‌پیچی؟
خلاصه که از ترس اینکه کتاب و دفترهای حاوی اسماء متبرکه جایی بیافتد که بی‌احترامی بشود؛ سالهاست همه را کنار خودم نگه داشته بودم و هرکجا میرفتم با خودم میبردم.
برگردم سر باقی ماجرا.
آقای مغازه دار که حساسیتم به موضوع کاغذها را دید لبخند زد و گفت:” نگران نباشید. ما این کاغذها را خمیر کاغذ می‌کنیم. هرچی روش باشه پاک میشه. ما کتاب‌های قرآن و ادعیه که پاره شده باشد هم همین‌طوری پاک می‌کنیم و از خمیر کاغذ آن برای ساختن این مقواها استفاده می‌کنیم.”
برگشتم رد دستش را نگاه کردم و مقواهای بسته بندی شده را دیدم. از اینها برای صحافی کردن کتابها استفاده می‌کند. او کارش صحافی است.
خوشحال برگشتم خانه.
دیروز کاغذها را که جمع می‌کردم برایش ببرم؛ برای آقای صحاف خیلی دعا کردم و گفتم خدا خیرت بده. من را از این بار سنگین نجات دادی.
کاغذهای همه‌ی خانه را جمع کردم و بردم. کتابهای کهنه و پاره شده. برگه‌های امتحانی و نمونه سوالات قرآنی. هرچه که بود.
حالا البته بیشتر دلم میخواست جای پول بهم کاغذ سفید یا دفتر بدهد اما چیزی نداشت. پول کاغذهایی که وزن کرده بود بهم داد. ?

آمدم خانه و تصمیم گرفتم حالا به بعد هیچ کاغذی را با زباله‌های دیگر دور نریزم.
بحث پولش نیست واقعا.
اینکه کاغذ یک زباله نیست و قابل استفاده مجدد است باعث شده دیگر به فکر دور ریختن هیچ کاغذی نباشم.

برای دوستم که ماجرا را تعریف کردم گفت پول کمی بهت داده. چه فایده؟
گفتم اصلا میخواستم رایگان بهش بدم. فقط همین که خیالم راحت شد که اینها توی کوچه و خیابان و زیر سبزی نمیرود برایم کافی بود. ?

چقدر خوب میشود این کار را یک فرهنگ در جامعه کنیم. اینکه کاغذها را دور نریزیم. بدهیم برای بازیافت

#به_قلم_خودم

#کاغذ_زباله_نیست